Kötü Niyetli Yazılar

Bir Boşluk Var Benden İçeru .. Bir eliniz yağda bir eliniz balda yaşayıp gidiyorsunuz. Dünya arzularınıza, iştahınıza, emrinize amade, önünüze serilmiş. Yediğiniz önünüzde yemediğiniz arkanızda, rahat mı rahat bir hayat sürüyorsunuz. İsteklerinizin yerine gelmesi için öyle lambayı okşayıp cini çıkarmaya uğraşmanıza da gerek yok. Cin zaten hemen yanı başınızda. Varlık içinde yüzüyorsunuz ama hava sizi boğuyor.  Vücudunuz istem dışı kasılıyor,eliniz, kolunuz, bütün alet edevat size fazlaymış gibi geliyor. Yerleri iğreti geliyor, toplayıp hepsini birden bir avadanlığa doldurmak istiyorsunuz. Ama nafile… Derdiniz huzursuz hayat sendromu.  Refah içindeyken, bolluk içindeyken ortaya çıkıyor. Başlarda tüketerek, arsızca her şeye saldırıp sahiplenerek, bitmek tükenmek bilmez bir iştahla yiyerek geçireceğinizi sandığınız rahatsızlık, önce bünyenizde sonra da ruhunuz  da gaz  yaparak kocaman bir boşluk oluşturuyor. Bünyenizde ki boşluğu popunuzdan nefes vererek sön...

Hızlı..daha hızlı…hadi, hadi…daha hızlı.. Hepinizin kulakları bu sözlere aşına biliyorum. Bilgisayar başında oturan afacanların, araba yarıştırırlarken kendilerinden geçercesine tekrarladıkları, heyecandan, sandalyelerin üzerinde ayağa kalktıkları, ara sıra da “ nitro’ya” bas diye asabi bir sabırsızlıkla kendilerinden geçtikleri, ekrandaki pistin hızla aktığı esnada, pist çevresindeki manzaranın flulaşıp anlamsız bir hız çizgisine dönüştüğü bilgisayar oyunlarından aşınayız bu sözlere. Malum hız  çağındayız ya. Bu çağın alameti farikasını özetleyebilecek tek cümle var: Hız. Ya büyükler.. onlara ne demeli.  Kerli ferli ebeveynler, çok mu farklı yaşıyoruz  afacanlardan.  Şöyleee  ..kurulduğumuz da  arabamıza, yeni yetme bir ergen edası ile  oturduğumuz pahalı otomobillerde, hele bir de asfalt tanrısının  mabetleri,  otoyollara çıktığımızda, etrafımızda yaşam hızla kayarken otomatik açılıp kapanabilen camlardan, geride bıraktıklarımıza,ger...

Herkes sizi yarışa mı zorluyor? Rakiplerinizi geçmenizi, gerekirse onları haşat edip cesetleri üzerine basıp yükselmenizi, gözlerinize hırsın soğuk siyah perdesini çekip akranlarınızı, arkadaşlarınızı, dostlarınızı, dostluklarınızı en önemlisi de insanlığınızı unutup ipi en önde göğüsleme uğruna  size durmadan usanmadan koşmanızı mı telkin ediyor  akl-ı sefiller .  Onlar  o kadar çoklardır ki şaşarsınız. Hepsi birer iyi niyet timsalidirler ve bu namertlerin hiçbirinin kendileri için birşey istedikleri görülmemiştir. Ama her nedendir bilinmez, yüksel olasılıkla iyiliksever oluşlarının mükafatından olsa gerek, tüm parsayı onlar toplarlar. Onlar  hiç ummadığınız zamanda, hiç ummadığınız yerde, en ufak bir tökezleme anınızı, kararsızlığınızı  kollayıp,  istenmedik ot gibi burnunuzun dibinde bitiverirler.  Kimisi,  her gün işe giderken bir paket sigara aldığınız, yolun sonunda hemen köşede duran, seyrek de olsa yolu düşen bir yabancıya gramaj...

Gel Gidelim Dosta Gönül! Bir soru sormakla başlayalım yazıya isterseniz. Yalnız bu soruya anında, düşünmeden cevap vermek zorundasınız.  Başınız sıkıştığında, naçar kaldığınızda ilk arayacağınız dostunuz kimdir?   “ Yardımcı olun Mehmet Ali Bey !” sözlerini duyar gibiyim. Şaka bir yana birçoğunuzun epeyce bir tereddüde düştüğünüze eminim. Aklınızdan bir sürü isim geçmiştir. Ama bir türlü hangisinin dost olduğuna  karar  veremediniz değil mi?  Soruya anında cevap verenler, müsterih olun. Dilinizden dökülen o isim, aynı zamanda gönlünüzden de dökülmüştür. O isim sizin gerçekten dostunuzdur. Gelelim uzun uzun düşünüp, hafızalarının arama motoruna  “dost” yazıp, sonuçlar kısmında “Bunu mu demek istediniz? Arkadaş     başlığının altında bir sürü isimle karşılaşanlar, o isimlerin tamamı arkadaşlarınız sizin. Ama dostunuz değil.  İtirazlarınızı duyar gibiyim. Arkadaş ve dost aynı şey değil mi diye. Bence değil.  Arkadaşlık hayatımızın...

Ölümde Var Ölümsüzlükte.. Yaşam boyu önünüze çıkan bütün yollar sizi ölüme çıkarır. Varoluşunuzun; doğup doğmayacağınızın, kız,erkek yada üçüncü bir cinse mensup biri olarak doğup doğmayacağınızın, her ne kadar görece bir kavram olarak tamamen sübjektif bir  durumu ifade etse de  iyi yada kötü biri  olup olamayacağınızın,varsıl yada yoksul,çirkin yada güzel, kumral yada sarışın,Türk yada Kürt , Müslüman yada Hıristiyan olup olmayacağınızın tamamen tesadüflere bağlı olduğu yaşamda,  tesadüfi olmayan tek şey vardır; Ölüm. Yaşam bir oyundur; hem de tanrıların bir oyunu.  Rolleri, senaryosu, kurgusu, kamerası,açısı,ışığı  Tanrılar tarafından belirlenmiş bir oyun.  Tanrılar için sınırsız bir eğlence kaynağı olan yaşam, eğlenirken gürül gürül kükreyen gökyüzü, gülerken yaşaran gözlerde şakır şakır yağan yağmur olur  yaşam verir onun oyuncularına. Kurbanlarını, kurban etmeden önce besleyen, semirten acımasız bir tanrı oyunudur yaşam. Ölümsüz...