Benim Hüzünlü Orospularım / Gabriel Garcia MARQUEZ


Fotoğraf: Kitap,"doksanıncı yaşımda, kendime bakire bir yeniyetmeyle cılgınca bir aşk gecesi armağan etmek istedim." cümlesi ile başlıyor. Doksanıncı yaşına kadar hiç evlenmemiş,hayatına giren bütün kadınlarla parasını ödemeden sevişmemiş ,cinsellik kendini dürttüğünde arzularının yekününü genelevlerde hayat kadınlarının müşteri çetelelerinde icmal etmiş bir yaşlı adamın hikayesini anlatıyor bu kitap.Doksan yaşındaki hikaye kahramanı ile yazar, bir yandan yaşlılık adı verilen bireye özel Greenwich düzeneği bağlamında ruh ve beden uyumsuzluğunu tartışırken - ki burada beden yaşlansa da ruhun asla yaşlanmayacağı varsayılıyor- bir yandan da bu uyumsuzluk etrafında bizim geleneklerimizde kırkından sonra azanı teneşir paklar kestirmeciliğine inat aşkı sorgulayarak,yeniyetme bir bakire ile doksan yaşındaki bir adamın ilişkisinin doğuracağı ahlaki proplemi de "Ahlakta bir zaman sorunudur." diyerek gündeminden uzaklaştırıyor.Yaşlılığı, hayatın mizanının çıkarıldığı,enerjisini ve ahengini kaybetmiş uzuvları ile vücudun, ruhun her daim genç bir kısrak gibi gem vurulamaz şehvetini terbiye edip ehlileştirdiği, bu dünyadan ruhlar dünyasına ışınlanmadan önce ara bir istasyon olarak gören kahramanımız, "benim kuşağımın hayatta açgözlülüğü öğrenen gençleri,gelecekle ilgili hayallerini bedene de,ruhen de unutmuşlardı,ta ki sonunda gerçekler geleceğin onların hayal ettikleri gibi olmadığını onlara öğretene kadar" diyerek,kendi kuşağının mizanını çıkarırken, "seks, insanın aşkı bulamadığında elinde kalan tek tesellidir" sonucuna varmış, hayat kadınlarında teselli arayarak geçen ömrün sonunda aşka dümen kırarak "konu ne olursa olsun yazılarımı onun için yazıyordum, yazılarımda onun için gülüyor onun için ağlıyordum;her bir sözcükle hayatımdan bir parça gidiyordu."diyerek son noktayı koymuştur. 12/04/2013Kitap,"doksanıncı yaşımda, kendime bakire bir yeniyetmeyle cılgınca bir aşk gecesi armağan etmek istedim." cümlesi ile başlıyor. Doksanıncı yaşına kadar hiç evlenmemiş,hayatına giren bütün kadınlarla parasını ödemeden sevişmemiş ,cinsellikkendini dürttüğünde arzularının yekününü genelevlerde hayat kadınlarının müşteri çetelelerinde icmal etmiş bir yaşlı adamın hikayesini anlatıyor bu kitap.Doksan yaşındaki hikaye kahramanı ile yazar, bir yandan yaşlılık adı verilen bireye özel Greenwich düzeneği bağlamında ruh ve beden uyumsuzluğunu tartışırken - ki burada beden yaşlansa da ruhun asla yaşlanmayacağı varsayılıyor- bir yandan da bu uyumsuzluk etrafında bizim geleneklerimizde kırkından sonra azanı teneşir paklar kestirmeciliğine inat aşkı sorgulayarak,yeniyetme bir bakire ile doksan yaşındaki bir adamın ilişkisinin doğuracağı ahlaki proplemi de "Ahlakta bir zaman sorunudur." diyerek gündeminden uzaklaştırıyor.Yaşlılığı, hayatın mizanının çıkarıldığı,enerjisini ve ahengini kaybetmiş uzuvları ile vücudun, ruhun her daim genç bir kısrak gibi gem vurulamaz şehvetini terbiye edip ehlileştirdiği, bu dünyadan ruhlar dünyasına ışınlanmadan önce ara bir istasyon olarak gören kahramanımız, "benim kuşağımın hayatta açgözlülüğü öğrenen gençleri,gelecekle ilgili hayallerini bedene de,ruhen de unutmuşlardı,ta ki sonunda gerçekler geleceğin onların hayal ettikleri gibi olmadığını onlara öğretene kadar" diyerek,kendi kuşağının mizanını çıkarırken, "seks, insanın aşkı bulamadığında elinde kalan tek tesellidir" sonucuna varmış, hayat kadınlarında teselli arayarak geçen ömrün sonunda aşka dümen kırarak "konu ne olursa olsun yazılarımı onun için yazıyordum, yazılarımda onun için gülüyor onun için ağlıyordum;her bir sözcükle hayatımdan bir parça gidiyordu."diyerek son noktayı koymuştur.
Metrobüs(Çağlayan cıvarı) / İSTANBUL12/04/2013




Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ölümde Var Ölümsüzlükte... // Ölümsüzlük- MİLAN KUNDERA

Resim
Ölümde Var Ölümsüzlükte.. Yaşam boyu önünüze çıkan bütün yollar sizi ölüme çıkarır. Varoluşunuzun; doğup doğmayacağınızın, kız,erkek yada üçüncü bir cinse mensup biri olarak doğup doğmayacağınızın, her ne kadar görece bir kavram olarak tamamen sübjektif bir  durumu ifade etse de  iyi yada kötü biri  olup olamayacağınızın,varsıl yada yoksul,çirkin yada güzel, kumral yada sarışın,Türk yada Kürt , Müslüman yada Hıristiyan olup olmayacağınızın tamamen tesadüflere bağlı olduğu yaşamda,  tesadüfi olmayan tek şey vardır; Ölüm. Yaşam bir oyundur; hem de tanrıların bir oyunu.  Rolleri, senaryosu, kurgusu, kamerası,açısı,ışığı  Tanrılar tarafından belirlenmiş bir oyun.  Tanrılar için sınırsız bir eğlence kaynağı olan yaşam, eğlenirken gürül gürül kükreyen gökyüzü, gülerken yaşaran gözlerde şakır şakır yağan yağmur olur  yaşam verir onun oyuncularına. Kurbanlarını, kurban etmeden önce besleyen, semirten acımasız bir tanrı oyunudur yaşam. Ölümsüz...
Devamı

Varoluşçuluk / JEAN - PAUL SARTRE

Resim
Sartre,  bir öğretinin anlaşılabilmesi için öğrencilerine ders anlatan bir felsefe öğretmeni gibi “kuramları açıklarken bir düşünceyi iyi anlatmak için zayıflatır onu,hafifletir.” (sf.80) Onu salt felsefe alanına götürmez…onu halka ulaştırmak için, halkçılaştırır. “Kuşkusuz bu ulaştırmanın öğretiyi bozmaması şart” ı ile.(sf.81) Elimizdeki kitapta bu mana da “Varoluşçu Felsefe”nin en temel ilkelerinin içeriği bulanıklaştırılmadan hafifletilerek anlatıldığı temel başvuru kitapları arasında, varoluşçu felsefenin alfabesi niteliğini hak edecek türden bir kitap olma niteliğinde. Varoluşçuluk nedir? Önce insan yeryüzüne adım atar.Bu hali ile “insan daha önce tanımlanamaz,belirlenemez; hiçbir şey değildir o zaman” (sf.39) Sadece “beşer” dir;    “yedi milyar bireyin şimdi de yeryüzünde eylemde bulunduğu iki ayaklı canlı varlıktır. Bu haliyle dirim-bilim yani biyolojinin konusudur” [i] Bu durumda  insanın  yada Şeriati’nin deyimi ile “beşer” in hayvandan far...
Devamı

Ne günlere kaldık Ya Rabbi!

Resim
  Adamın biri her gün olduğu gibi camdan dışarıyı seyretmektedir. Bir gün sokağın başında kuytulukta bağlı eşekle halvet olan, işini bitirdikten sonra ayak bileklerine kadar inmiş pantolonu alelacele çektikten sonra, eşeğin önüne geçip eşeğin iki kulağını tutup, alnının çatını öpüp giden adamı fark eder. Biraz kızgınlık ama daha çok merak ile başını sağa sola sallayıp çık çıklayarak yerine oturur. Ertesi gün, daha ertesi gün her seferinde cama çıktığında yine aynı manzara ile karşılaşır. Sonunda dayanamaz alelacele kendini sokağa atar ve adama sorar; -Efendi! Bir bok yiyorsun, eşekle halvet oluyorsun, onu anladık ama işini bitirince kulaklarından tutup niye öpüyorsun eşeği? Adam, bir yandan pantolonuna bulaşmış eşek kıllarını temizleyip kendine çeki düzen verirken, bir yandan da başını kaldırıp cevap verir, -Bey amca! Eşekle halvete girmesine girdik ama olsun yine de insanlık bizde kalsın, demiş. Malum memur ve emekliler, TÜİK ile halvet olmaya alışkındı ama kabine toplantı...
Devamı