Benim Hüzünlü Orospularım / Gabriel Garcia MARQUEZ

Kitap,"doksanıncı yaşımda, kendime bakire bir yeniyetmeyle cılgınca bir aşk gecesi armağan etmek istedim." cümlesi ile başlıyor. Doksanıncı yaşına kadar hiç evlenmemiş,hayatına giren bütün kadınlarla parasını ödemeden sevişmemiş ,cinsellikkendini dürttüğünde arzularının yekününü genelevlerde hayat kadınlarının müşteri çetelelerinde icmal etmiş bir yaşlı adamın hikayesini anlatıyor bu kitap.Doksan yaşındaki hikaye kahramanı ile yazar, bir yandan yaşlılık adı verilen bireye özel Greenwich düzeneği bağlamında ruh ve beden uyumsuzluğunu tartışırken - ki burada beden yaşlansa da ruhun asla yaşlanmayacağı varsayılıyor- bir yandan da bu uyumsuzluk etrafında bizim geleneklerimizde kırkından sonra azanı teneşir paklar kestirmeciliğine inat aşkı sorgulayarak,yeniyetme bir bakire ile doksan yaşındaki bir adamın ilişkisinin doğuracağı ahlaki proplemi de "Ahlakta bir zaman sorunudur." diyerek gündeminden uzaklaştırıyor.Yaşlılığı, hayatın mizanının çıkarıldığı,enerjisini ve ahengini kaybetmiş uzuvları ile vücudun, ruhun her daim genç bir kısrak gibi gem vurulamaz şehvetini terbiye edip ehlileştirdiği, bu dünyadan ruhlar dünyasına ışınlanmadan önce ara bir istasyon olarak gören kahramanımız, "benim kuşağımın hayatta açgözlülüğü öğrenen gençleri,gelecekle ilgili hayallerini bedene de,ruhen de unutmuşlardı,ta ki sonunda gerçekler geleceğin onların hayal ettikleri gibi olmadığını onlara öğretene kadar" diyerek,kendi kuşağının mizanını çıkarırken, "seks, insanın aşkı bulamadığında elinde kalan tek tesellidir" sonucuna varmış, hayat kadınlarında teselli arayarak geçen ömrün sonunda aşka dümen kırarak "konu ne olursa olsun yazılarımı onun için yazıyordum, yazılarımda onun için gülüyor onun için ağlıyordum;her bir sözcükle hayatımdan bir parça gidiyordu."diyerek son noktayı koymuştur.
Metrobüs(Çağlayan cıvarı) / İSTANBUL12/04/2013